- 8 مهر, 1405
- سمعک
شنیدن، پایه یادگیری گفتار و زبان است. کودکی که خوب نمیشنود، معمولاً «بیتوجه» یا «حرفگوشنکن» به نظر میرسد، در حالی که مشکل اصلی میتواند کمشنوایی باشد. خبر خوب این است که با تشخیص زودهنگام، بیشتر کودکان میتوانند گفتار و یادگیری طبیعی داشته باشند. در این مقاله نشانهها، علتها، زمان مناسب تست شنوایی و راههای درمان کمشنوایی در کودکان را مرور میکنیم.
اگر به شنوایی کودکتان مشکوک هستید، صبر نکنید و نوبت شنواییسنجی کودک بگیرید. برای آشنایی با انواع تستها هم میتوانید راهنمای کامل سمعک و شنواییسنجی را بخوانید.
چرا شنوایی در کودکی اینقدر مهم است؟
مغز کودک در سالهای اول زندگی با شنیدن صداها، زبان و گفتار را یاد میگیرد. اگر در این دوران صداها ناقص به مغز برسند، رشد گفتار، دایره لغات، مهارتهای اجتماعی و بعدها یادگیری در مدرسه تحت تأثیر قرار میگیرد. برخلاف تصور رایج، کمشنوایی همیشه آشکار نیست؛ کودک ممکن است به بعضی صداها واکنش نشان بدهد و به بعضی نه، و همین باعث میشود سالها بدون تشخیص بماند.
هرچه کمشنوایی دیرتر تشخیص داده شود، اثرات آن بر گفتار و یادگیری بیشتر میشود. تشخیص و مداخله در همان ماههای اول، بهترین نتیجه را میدهد.
نشانههای کمشنوایی در کودکان به تفکیک سن
نشانههای احتمالی
- با صدای بلند ناگهانی از جا نمیپرد.
- به صدای مادر یا پدر آرام نمیشود یا واکنشی نشان نمیدهد.
- سرش را به سمت منبع صدا برنمیگرداند.
- آواسازی (غان و غون) او کم است یا متوقف میشود.
نشانههای احتمالی
- به اسم خودش واکنش نشان نمیدهد.
- سیلابهای تکراری مثل «بابابا» و «ماماما» را نمیگوید.
- به صدای اسباببازیهای صدادار توجه نمیکند.
- وقتی از پشت صدایش میزنید، برنمیگردد.
نشانههای احتمالی
- دیر به حرف آمدن یا دایره لغات بسیار محدود.
- دستورهای ساده را بدون نگاهکردن به لب و اشاره متوجه نمیشود.
- صدای تلویزیون را زیاد بلند میکند.
- کلمات را نامفهوم یا با تلفظ ناقص میگوید.
نشانههای احتمالی
- مدام میگوید «چی؟» یا «دوباره بگو».
- حواسش در کلاس پرت است یا افت تحصیلی دارد.
- دنبالکردن صحبت در محیط شلوغ برایش سخت است.
- از گوشدرد، احساس پری یا وزوز گوش شکایت میکند.
نکته: اگر کودک به صداهای بلند واکنش نشان میدهد، به این معنی نیست که شنواییاش سالم است. کمشنوایی خفیف یا فقط در یک گوش هم ممکن است رشد گفتار و تمرکز را مختل کند و با واکنش به صدای بلند پنهان بماند. تنها راه اطمینان، تست شنوایی توسط متخصص است.
علتهای کمشنوایی در کودکان
علتهای مادرزادی
- عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی کمشنوایی
- عفونتهای دوران بارداری مثل سیتومگالوویروس (CMV) و سرخجه
- نارسبودن و وزن کم هنگام تولد
- زردی شدید نوزادی
- ناهنجاریهای گوش
علتهای اکتسابی (بعد از تولد)
- عفونتهای مکرر گوش میانی و تجمع مایع پشت پرده (گوش چسبناک)
- مننژیت و برخی بیماریهای عفونی
- مصرف برخی داروهای آسیبرسان به شنوایی (فقط با تجویز و نظارت پزشک)
- ضربه به سر یا گوش
- مواجهه با صدای بلند
- انسداد مجرا با جرم گوش یا جسم خارجی
شایعترین علت کمشنوایی موقت در کودکان، تجمع مایع در گوش میانی بعد از سرماخوردگی یا عفونت گوش است. این نوع اغلب قابل درمان است، اما اگر تشخیص داده نشود، میتواند ماهها مانع شنیدن درست شود.
غربالگری و تست شنوایی: چه زمانی و چگونه؟
توصیه رایج بینالمللی «۱-۳-۶» است:
| مرحله | زمان توصیهشده |
|---|---|
| غربالگری شنوایی نوزاد | تا ۱ ماهگی |
| تشخیص قطعی کمشنوایی | تا ۳ ماهگی |
| شروع مداخله (سمعک، توانبخشی و...) | تا ۶ ماهگی |
اگر غربالگری بدو تولد انجام نشده یا نتیجه آن «رد شده» بود، فوراً برای تست کامل مراجعه کنید. حتی اگر غربالگری نوزادی سالم بود ولی بعدها نشانهای دیدید، دوباره تست بدهید، چون کمشنوایی میتواند بعداً ایجاد شود.
تستهای شنوایی کودکان
OAE Otoacoustic Emissions
سریع و بدون درد است و معمولاً برای غربالگری نوزادان و کودکان کمهمکار استفاده میشود.
ABR Auditory Brainstem Response
پاسخ عصب شنوایی و ساقه مغز را میسنجد و برای تشخیص دقیق در نوزادان و کودکان که نمیتوانند همکاری کنند به کار میرود. معمولاً در خواب طبیعی یا سبک انجام میشود.
تیمپانومتری Tympanometry
وضعیت گوش میانی و پرده گوش را بررسی میکند و برای تشخیص مایع پشت پرده کاربرد دارد.
ادیومتری رفتاری و بازیدرمانی
برای کودکان از حدود ۶ ماه تا ۵ سال، صداها با بازی و واکنش کودک (مثل چرخاندن سر یا انداختن مهره در ظرف) سنجیده میشود. از حدود ۵ سالگی معمولاً میتوان ادیومتری معمولی انجام داد.
مرکز ما با تجربه در شنواییسنجی کودکان در اکباتان و غرب تهران آماده انجام این تستهاست. جزئیات را در صفحه شنواییسنجی ببینید.
درمان و توانبخشی
روش مناسب به نوع و شدت کمشنوایی بستگی دارد و بعد از تشخیص دقیق توسط ادیولوژیست و پزشک متخصص گوش، حلق و بینی تعیین میشود:
- درمان دارویی یا جراحی: برای کمشنوایی انتقالی مثل عفونت، مایع گوش میانی یا جرم گوش. در برخی موارد گذاشتن لوله تهویه گوش لازم میشود.
- سمعک: برای بیشتر کمشنواییهای دائمی خفیف تا شدید.
- کاشت حلزون: برای کمشنواییهای شدید تا عمیق که سمعک کمک کافی نمیکند، با ارزیابی تیم تخصصی.
- گفتاردرمانی و شنیداریدرمانی: برای رشد گفتار و زبان، همراه با سمعک یا کاشت.
- مداخله زودهنگام و مشاوره خانواده: آموزش والدین بخش مهمی از موفقیت درمان است.
سمعک کودک: نکات مهم
شروع زودهنگام
سمعک حتی برای نوزادان چندماهه هم قابل استفاده است. هر چه زودتر شروع شود، رشد گفتار بهتر میشود.
مدل مناسب کودک
معمولاً سمعکهای پشتگوشی (BTE) انتخاب میشوند، چون با رشد گوش کودک، فقط قالب گوش عوض میشود و نیازی به تعویض کل دستگاه نیست.
ایمنی و دوام
درب باتری ایمن (قفلشونده)، بدنه مقاوم و قابلیت اتصال به سیستمهای کمکشنیداری در مدرسه از ویژگیهای مهم است.
کنترلهای منظم
چون گوش کودک مدام رشد میکند، قالب باید مرتب تعویض و برنامه سمعک بازبینی شود.
باتریهای ریز سمعک برای کودکان خطرناک است و بلعیدن آنها نیاز به مراجعه اورژانسی دارد. باتریها و لوازم سمعک را همیشه دور از دسترس کودک نگه دارید. برای انتخاب و تنظیم سمعک کودک به صفحه سمعکها سر بزنید یا با ما تماس بگیرید.
پدر و مادر چه کارهایی میتوانند بکنند؟
- به حس خودتان اعتماد کنید. اگر نگران شنوایی کودکتان هستید، منتظر نمانید و تست بدهید.
- زیاد صحبت کنید. حین کارهای روزمره برای کودک حرف بزنید، کتاب بخوانید و شعر و لالایی بگویید.
- روبهروی کودک و در فاصله نزدیک صحبت کنید. وقتی صورت شما را میبیند، لبخوانی و حالت چهره کمکش میکند.
- محیط را آرام کنید. هنگام صحبت با کودک، تلویزیون و صداهای پسزمینه را کم کنید.
- سمعک را هر روز و بهطور مداوم بپوشانید. استفاده منظم، کلید موفقیت است.
- با تیم درمان همکاری کنید. جلسات گفتاردرمانی و کنترلهای دورهای را جدی بگیرید.
شنوایی و مدرسه
- معلم را از وضعیت شنوایی کودک مطلع کنید.
- کودک را نزدیک معلم و دور از منابع نویز (پنجره، در، پروژکتور) بنشانید.
- از معلم بخواهید هنگام صحبت رو به کلاس باشد و مطالب مهم را روی تخته هم بنویسد.
- در صورت نیاز از سیستمهای کمکشنیداری مثل FM استفاده کنید.
- افت تحصیلی ناگهانی یا بیتوجهی را اول از نظر شنوایی بررسی کنید.
پیشگیری
- پیگیری مراقبتهای دوران بارداری و واکسیناسیون کامل (مثل سرخجه و مننژیت).
- انجام غربالگری شنوایی نوزاد در روزها و هفتههای اول.
- درمان بهموقع سرماخوردگی و عفونت گوش با نظر پزشک.
- پرهیز از مصرف خودسرانه دارو، بهخصوص داروهای مضر برای شنوایی.
- محدودکردن استفاده از هدفون و صداهای بلند؛ ولوم پایین و زمان محدود.
- پاکنکردن گوش با گوشپاککن یا اشیای نوکدار.
سؤالات متداول
چه زمانی باید برای تست شنوایی کودک اقدام کنیم؟
غربالگری باید در ماه اول تولد انجام شود. بعد از آن، هر زمان نشانهای مثل عدم واکنش به صدا، تأخیر گفتار یا افت تحصیلی دیدید، فوراً مراجعه کنید. کودکانی که سابقه خانوادگی، نارسی، زردی شدید یا عفونتهای مکرر گوش دارند، باید کنترلهای دورهای داشته باشند.
آیا تست شنوایی برای نوزاد و کودک آسیب دارد؟
خیر. تستهای شنوایی کودکان بدون درد و بدون آسیباند. بسیاری از آنها در خواب یا حین بازی انجام میشوند.
اگر کودک به صدای بلند واکنش نشان میدهد، یعنی شنواییاش سالم است؟
الزاماً نه. کودک ممکن است صداهای بلند را بشنود ولی صداهای گفتار را ناقص بشنود. کمشنوایی خفیف یا یکطرفه هم با واکنش به صدای بلند پنهان میماند. تنها راه اطمینان، تست تخصصی است.
آیا کمشنوایی کودک قابل درمان است؟
بستگی به نوع آن دارد. نوع انتقالی، مثل مایع پشت پرده، اغلب با درمان دارویی یا جراحی بهبود مییابد. در نوع دائمی حسیعصبی، سمعک، کاشت حلزون و توانبخشی کمک میکنند و کودک میتواند رشد گفتار و زندگی فعالی داشته باشد.
کودک از چه سنی میتواند سمعک بگذارد؟
بعد از تشخیص، حتی از چند ماهگی. هدف این است که مداخله تا ۶ ماهگی شروع شود.
آیا گوشدرد و عفونتهای مکرر گوش میتوانند شنوایی را کم کنند؟
بله. عفونتهای مکرر و تجمع مایع پشت پرده میتوانند باعث کمشنوایی موقت و در موارد درماننشده آسیب ماندگارتر شوند. بهتر است هر عفونت زیر نظر پزشک درمان و در صورت تکرار، شنوایی کودک بررسی شود.
جمعبندی
کمشنوایی در کودکان اگر بهموقع تشخیص داده شود، مانع رشد گفتار، یادگیری و ارتباط اجتماعی نخواهد شد. مهمترین کار، توجه به نشانهها، انجام غربالگری در ماه اول تولد و مراجعه سریع در صورت هر شک و تردید است. هر چه زودتر اقدام کنید، مسیر برای کودکتان هموارتر میشود.
نگران شنوایی کودکتان هستید؟ همین حالا نوبت بگیرید
کارشناسان سمعک سایه در اکباتان آماده بررسی شنوایی و پاسخ به سؤالات شما هستند.
ثبت نوبت آنلاین تماس با ماتوجه: مطالب این مقاله جنبه آموزشی دارد و جایگزین معاینه و تشخیص متخصص شنواییشناسی یا پزشک نیست.

